HomeΣυγγραφέαςΙωάννης Σ. Λάμπρου

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Μικρά μαθήματα δημοσιογραφικής (ετεροφοβικής) προπαγάνδας

15 February, 2017

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Το αδιέξοδο του ζητήματος ονομασίας των Σκοπίων

27 July, 2016

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Ο Ελληνισμός της Καθ’ Ημάς Ανατολής και η αναζήτηση της χαμένης αριστεροσύνης

19 May, 2016

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Κυπριακό: η Αθήνα σε ρόλο επιτήδειου ουδέτερου;

26 April, 2016

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

«Τύψεις» και «ενοχές» υπονομεύουν την εθνική συνοχή

11 March, 2016

Του Ιωάννου Σ. Λάμπρου* Η εισροή, από την αρχή του περασμένου έτους, εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και λαθρομεταναστών στην πατρίδα μας επανέφερε, πιο επιτακτικά αυτή τη...

Εθνικά Θέματα

Η παραλυτική επίδραση του συναισθηματισμού

27 September, 2015

Στόχος του άρθρου είναι να καταδειχθεί η κυρίαρχη θέση του συναισθήματος στον δημόσιο διάλογο αναφορικά με το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Αν και το ζήτημα...

Εθνικά Θέματα

Η απάτη του Δημοψηφίσματος / Ιωάννης Σ. Λάμπρου

11 July, 2015

*του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος Η σωστή επιλογή; Η ξαφνική προκήρυξη δημοψηφίσματος την Κυριακή 5 Ιουλίου αποτέλεσε το τελευταίο επεισόδιο της οικονομικής κρίσης, η οποία...

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Το Πολυτεχνείο και η κ. Παπαγγελή

18 November, 2014

Του Ιωάννη Σ. Λάμπρου Μήτρα όλων των κακών; Η ανάρτηση κειμένου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης της κ. Παπαγγελή, υποψήφιας περιφερειακής συμβούλου Αττικής με τον Γιώργο Κουμουτσάκο...

Άμυνα & Διπλωματία

Κυπριακό 2004-2014: Ακύρωση του θριάμβου του δημοψηφίσματος

17 July, 2014

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος Δέκα χρόνια μετά το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, τον Απρίλιο του 2004, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Προέδρου Αναστασιάδη...

Εθνικά Θέματα

Ο τουρίστας προηγείται…

5 July, 2014

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος Η συχνά επαναλαμβανόμενη άποψη ότι ο τουρισμός αποτελεί τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας και η απουσία ευρείας, εγχώριας παραγωγικής...

Διεθνή

Το Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου : Ο πείσμων κ. Αναστασιάδης

23 February, 2014

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος Το Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου γύρου διακοινοτικών συνομιλιών στην Κύπρο, συνομιλίες οι...

Άμυνα & Διπλωματία

Η επιμονή των Ηπειρωτών, η κούραση των Αθηνών και η Κύπρος

13 January, 2014

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος Πριν λίγες εβδομάδες, 6 Δεκεμβρίου, ανήμερα του Αγίου Νικολάου, ήταν η επέτειος της θυσίας του δημάρχου Λεμεσού, Χριστόδουλου Σώζου,...

Θεωρία

Η Απουσία Ελληνικής Συντηρητικής Παρατάξεως

31 October, 2013

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος Πρόλογος Η δολοφονία του συμπατριώτη μας Παύλου Φύσσα, επανέφερε στο προσκήνιο την παρουσία του κόμματος της Χρυσής Αυγής στην πολιτική...

Εθνικά Θέματα

Η Χρυσή Αυγή και η απουσία Ελληνικής Συντηρητικής Παρατάξεως

9 October, 2013

του Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος Πρόλογος Η δολοφονία του συμπατριώτη μας Παύλου Φύσσα, πριν από μερικές ημέρες, επανέφερε στο προσκήνιο την παρουσία του κόμματος της...

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Το χρέος της ελλαδικής πολιτείας στον Ελληνισμό της Ανατολής

24 May, 2013

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, οι Έλληνες του Πόντου μνημονεύουν τους πρόγονους τους , θύματα της τουρκικής γενοκτονικής πολιτικής, σκοπός της οποίας ήταν...

Ιωάννης Σ. Λάμπρου

Μουσουλμανικό Τέμενος στην Αθήνα: Συζήτηση σε λάθος πλαίσιο

13 April, 2013

Του Ιωάννη Σ. Λάμπρου Η δημοσίευση της δημοπράτησης για την κατασκευή του μουσουλμανικού τεμένους στην πόλη των Αθηνών, πριν λίγες ημέρες, επαναφέρει το εν λόγω...

Stay Connected

Ρήση

«Οὐδὲν ἔθνος εἶνε τοσοῦτον τῆς εὐφωνίας δοῦλον ὡς τὸ ἑλληνικόν. Οἱ παλαιοὶ ἐθεώρουν τὴν κακὴν προφορὰν ὡς σημεῖον ἐλλιποῦς παιδεύσεως, καὶ σήμερον δ᾿ ἔτι προσβάλλεται ἐπαισθητῶς τὸ οὖς τῶν νεωτέρων Ἑλλήνων ἐκ κακοήχου προφορᾶς. Ἡ λεπτότης δ᾿ αὕτη τῶν φωνητικῶν ὀργάνων συνετέλεσεν, ὅπως διατηρήσῃ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τὸν γλωσσικὸν αὐτοῦ θησαυρὸν ἀπέναντι τῶν ξένων μετ᾿ ἀμειλίκτου πεισμονῆς, προσκεκολλημένος εἰς αὐτὸν δυσαπαλλάκτως καὶ ἀνεχόμενος οἱαδήποτε μᾶλλον ἄλλην ἐξωτερικὴν πίεσιν ἢ τὴν ὑποδούλωσιν τοῦ στόματος αὐτοῦ […]. Ἡ μεταξὺ τῆς νῦν ἰταλικῆς καὶ τῆς παλαιᾶς λατινικῆς γλώσσης σχέσις εἶνε πάντῃ ἀλλοία· διότι ἡ λατινικὴ ἐξέλιπε πράγματι ζῶσα μόλις μιξοβάρβαρος. Ἡ ἑλληνικὴ ὅμως γλῶσσα οὐδέποτε ἀπέθανε τοιοῦτον οἷον ἡ λατινικὴ θάνατον, καὶ διετέλεσε ζῶσα κατὰ τοὺς σκοτεινοτέρους χρόνους. Οἱ ὑπήκοοι τοῦ βυζαντινοῦ θρόνου, λέγει ὁ Γίββων, εἶχον ἔτι ἐν τῇ ἐσχάτη αὐτῶν δουλείᾳ καὶ βαθυτάτῃ καταπτώσει χρυσῆν τινα κλεῖδα, ἀνοίγουσαν αὐτοῖς τοὺς θησαυροὺς τοῦ ἀρχαίου κόσμου: τὴν μουσικὴν ἐκείνην καὶ γόνιμον γλῶσσαν, τὴν ἐμπνέουσαν ψυχὴν εἰς τὰ αἰσθητὰ ἀντικείμενα καὶ περιβάλλουσαν σῶμα τὰ ἀφῃρημένα φιλοσοφήματα. Καὶ πράγματι δέ, οὐδέποτε ἔπαυσε λαλουμένη ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἐν Ἑλλάδι. Μικρὸν ἔτι πρὸς τῆς καταστροφῆς τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐμαρτύρει ὁ πολλὰ ἔτη ἐν αὐτῇ ζήσας Ἰταλὸς Φίλελφος, ὅτι λαλῶν τις μετὰ τῶν Ἑλλήνων ἀνεύρισκε τὴν γλῶσσαν τοῦ Ἀριστοφάνους καὶ Εὐριπίδου, τῶν Ἀθηναίων φιλοσόφων καὶ ἱστορικῶν, καὶ τὸ ὕφος τοῦ γραπτοῦ λόγου ἦν ἔτι καθαρώτερον καὶ δοκιμώτερον […] Καὶ λυπεῖται μὲν ἄλλως ὁ Φίλελφος, ὅτι ἦν διεφθαρμένη ἡ τοῦ λαοῦ γλῶσσα […] Μήπως ἡ παλαιὰ γλῶσσα δὲν εἶχε τὴν δημώδη αὐτῆς διάλεκτον; Ἄλλως ἐλάλουν ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ τοῖς ἀγροῖς καὶ ἄλλως ἐν τῇ ἀκαδημίᾳ· ἀστειοτάτη δὲ φαίνεται ἡμῖν σήμερον ἐν ταῖς κωμῳδίαις τοῦ Ἀριστοφάνους ἡ σκυθικὴ βαρβαροφωνία καὶ ἡ ἰδιῶτις γλῶσσα τῶν χωρικῶν […] Πολὺ δὲ πρὸ τῆς ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπαντῶσιν ὡρισμένα φιλολογικὰ ἴχνη τῆς σημερινῆς κοινῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ἐν τῷ χρονικῷ τοῦ Σίμωνος Σήθου τῆς ΙΑ΄ καὶ τοῖς ποιήμασι τοῦ Πτωχοπροδρόμου τῆς ΙΒ΄ ἑκατονταετηρίδος. Ἐννοεῖται ὅμως, ὅτι ἡ κοινὴ ἁπλῆ διάλεκτος ἐν ᾗ ἔγραψεν ὁ Πτωχοπρόδρομος καὶ ὁ Σίμων Σῆθος, περιωρίσθη ἐπὶ μακρὸν εἰς τὰς κατωτέρας τοῦ λαοῦ τάξεις. Πολὺν χρόνον ἔζησεν ἐν τῷ σκότει ἡ κοινὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα, δειλὴ καὶ κεκρυμμένη ἀπὸ τῆς γλώσσης τῆς αὐλῆς, μέχρις οὗ καταστραφείσης τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ διασκορπισθέντων τῶν Βυζαντινῶν πεπαιδευμένων, ἐξῆλθεν εἰς φῶς καὶ ἔμεινεν ἐντὸς ὀλίγου μόνη κυρία τοῦ πεδίου. Οὕτω ἐγεννήθη ἡ νέα γλῶσσα ἐκ τῆς παλαιᾶς γλώσσης· οὕτως ἡ γλῶσσα ἀπετέλεσε τὸν δεσμὸν μεταξὺ τοῦ πρώην καὶ τοῦ νῦν. Δὲν ὑπάρχει μείζων μεταξὺ Ὁμήρου καὶ Ξενοφῶντος γλωσσικὴ διαφορὰ ἢ μεταξὺ Ξενοφῶντος καὶ πολλῶν σημερινῶν ἐφημερίδων. Ἂν δὲ παρήρχετο εἰς μέσον τῶν νῦν Γάλλων ἢ Γερμανῶν σύγχρονός τις ἢ τοῦ Φροσσὰρ ἢ τοῦ Βόλφραμ von Eshenbach, δυσκολώτερον ἤθελεν ἐννοήσει τοὺς συμπατριώτας αὐτοῦ, ἢ ὁ Δημοσθένης παριστάμενος ἐν μέσῳ τῶν σημερινῶν Ἑλλήνων.» Carl Mendelssohn Bartholdy (1838-1897)
«Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τῆς ἐν ἔτει 1453 ἁλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μέχρι τῶν καθ᾿ ἡμᾶς χρόνων», μεταφρασθεῖσα ὑπὸ Ἀγγέλου Βλάχου, σελ. 25 κ.ἕ., ἐκδότης Ἀνδρέας Κορομηλᾶς, 1873.